Jakkolwiek, aż 46% studentów korzysta z opcji zewnętrznego zakwaterowania, to, aby zarządzanie nieruchomościami na wynajem przynosiło w tym miejscu upatrywany profit, należy mieć na uwadze kluczowe preferencje danego rynku.
Jakie niuanse trzeba wziąć w tym zakresie pod lupę, aby zapewnić sobie stabilność zysku?
Zarządzanie nieruchomościami na wynajem – charakterystyka potrzeb w sektorze
Jak wskazuje najnowszy branżowy raport (Rankomat.pl, 2024 r.), 34% studentów ze wskazanych na wstępie 46% wynajmuje dostępną na rynku nieruchomość. W czasie gdy pozostałe 12% zajmuje prywatny lub publiczny akademik.
Wśród innych form zamieszkania wykorzystywanych przez tę grupę docelową znalazły się również takie opcje jak:
- bezpłatne użytkowanie nieruchomości przy rodzinie lub wraz ze znajomymi (42%);
- posiadanie własnego lokum (8%);
- odpłatne zakwaterowanie z osobami spokrewnionymi bądź ze znajomymi (2%).
Aby więc zarządzanie nieruchomościami na wynajem szło w parze z zyskiem, trzeba założyć, iż przeciętny student dąży do unikania kosztów. Co wcale jednak nie oznacza, iż jest gotów w tym celu iść na pewne kompromisy i ustępstwa.
Zarządzanie nieruchomościami na wynajem – dlaczego mniej dla studenta znaczy więcej?
Omawiany raport wskazuje bowiem, iż 42% pytanych preferuje zamieszkanie z maksymalnie 1 osobą, aniżeli w przestrzeni podzielonej na wiele pokoi. A w związku z tym i z kilkoma zainteresowanymi. Jednocześnie w tym samym czasie, aż 65% ankietowanych podaje, że najem opłaca ze środków uzyskiwanych nie przez siebie, a rodzinę.
Oznacza to, że wbrew inwestorskiej myśli, zakupienie dużego mieszkania i podzielenie go na kilka sekcji nie jest dobrym wyjściem. Gdyż brak możliwości niezależnego od osób trzecich finansowania siebie nie sprawia, że dana grupa docelowa patrzy na taką formę zakwaterowania przychylniej.
Aby więc zarządzanie nieruchomościami na wynajem na danym rynku wiązało się z zadowalającym zyskiem, należy założyć, że prywatność i kameralność mają dla studenta większe znaczenie, aniżeli potencjalnie tańsza opcja. Acz obarczona większą liczbą jednostek we wspólnej przestrzeni.